MENU
ANDIW UBEZPIECZENIA
ANDIW UBEZPIECZENIA
ANDIW

Broker ubezpieczeniowy i jego obowiązki

Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń nakłada na brokera szereg obowiązków. Niektóre z nich są właściwe wszystkim rodzajom pośredników ubezpieczeniowych, a inne stanowią differentia specifica tej profesji. Trudno określić jest dokładnie ilość powinności brokera, gdyż można je różnie ujmować,. Jedne obowiązki wynikają z drugich, a cześć ma charakter meta-obowiązków, które określają sposób wykonywania innych. Nie sposób też zauważyć, że ustawodawca wielokrotnie w kontekście dystrybucji ubezpieczeń przypomina oczywiste dla całego systemu dyrektywy postępowania jak uczciwość i rzetelność, lojalność.

Ubezpieczenie OC zawodowe

Obowiązkiem wszystkich brokerów jest posiadanie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawodowej z tytułu wykonywania działalności brokerskiej. Rozporządzenie Ministra Finansów określa wysokość minimalnej sumy gwarancyjnej. Obecnie wynosi ona 1 875 927 EUR na wszystkie zdarzenia i 1 250 618 EUR na jedno zdarzenie. Prawie każda Kancelaria Brokerska posiada ubezpieczenie nadwyżkowe, a rzadkości nie należ polisy opiewające na dziesiątki milionów złotych. Obowiązek posiadania ubezpieczenia OC jest charakterystyczny dla wolnych zawodów.

Analiza potrzeb ubezpieczeniowych

Ustawodawca nakłada powinność określenia potrzeb i wymagań klienta. Zatem konieczne jest ich zbadanie oraz analiza. Dotyczy to wszystkich kontrahentów i rodzajów produktów ubezpieczeniowych. Bez znaczenia jest także fakt, czy dane ubezpieczenie ma charakter dobrowolny, czy obowiązkowy. W ustawie nie określono sposobu w jaki broker ma uzyskać te informacje, ani jak szczegółowe rezultaty należy uzyskać w wyniku badania. Zdania uczonych jak i praktyka rynkowa są bardzo zróżnicowane. Zbyt daleko idącym uproszczeniem, jest twierdzenie, że broker powinien wysłuchać klienta i ewentualnie zadać my pytania doprecyzowujące. Nierozsądne i niewykonalne zdaje się także oczekiwanie by pośrednik zgłębił wszelkie aspekty wszystkich wymagań i potrzeb każdego klienta. Odrzucając, nawet te skrajności, nie ma bezspornej odpowiedzi na pytanie czy przedmiotem analizy ma być każdorazowa całokształt ryzyk danego podmiotu, czy tylko zakres w której klient poszukuje ochrony. Abstrahując, już od tego, nie powinno budzić wątpliwości, że rozległość i szczegółowość wymaganej kognicji należy relatywizować do konkretnego klienta i jego sytuacji.

Broker, czyli doradca

W porządku chronologicznym kolejnym obowiązkiem jest udzielanie zindywidualizowanej porady wraz z rekomendacją najwłaściwszej umowy. Porada ma być oparta na analizie dostępnych na rynku produktów ubezpieczeniowych w liczbie wystarczającej do opracowania rekomendacji. Oceny jaka ilość jest wystarczająca należy dokonywać indywidualnie w każdej sytuacji. Dlatego przesadą było by twierdzenie, że w każdej sytuacji przedmiotem analizy powinny być wszystkie dostępne na rynku produkty.
Broker powinien wyjaśnić także podstawy z jakich wynika rekomendacja, uwzględniając przeprowadzoną wcześniej analizę potrzeb i wymagań. W praktyce doradztwo ma miejsce na każdym etapie usługi brokerskiej. Można powiedzieć, że jest nawet jej istotą. Jednakże ustawodawca obliguje wprost do udzielenia porady na etapie wyboru produktu ubezpieczeniowego. Tylko wtedy porada musi przybrać formę pisemną.

Z obowiązku doradczego zwalnia brokera jedynie pisemne oświadczenie klienta o rezygnacji.

Każdy z dystrybutorów ubezpieczeń (broker, agent ubezpieczeniowy, zakład ubezpieczeń) zobligowany jest uczciwego, rzetelnego i profesjonalnego postępowania, które ma być zgodne z interesem klienta, ale doradztwo jest domeną brokerów.

Obowiązki informacyjne

Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń przewiduje szeroką gamę powinności o charakterze informacyjnym. Już przy pierwszej czynności brokerskiej klienta należy poinformować o:
– firmie brokera, adresie siedziby o samym fakcie bycia brokerem ubezpieczeniowym. (Firma w języku prawa to oznaczenie przedsiębiorcy, błędem jest jej utożsamianie z przedsiębiorstwem)
– numerze wpisu do rejestru brokerów wraz z podaniem strony na której znajduje się rejestr oraz okazać zezwolenie na wykonywanie działalności brokerskiej
– posiadanych akcjach albo udziałach zakładu ubezpieczeń uprawniających co najmniej do 10% głosów na walnym zgromadzeniu oraz, w przypadku brokera ubezpieczeniowego będącego osobą prawną, o akcjach albo udziałach brokera ubezpieczeniowego posiadanych przez zakład ubezpieczeń, uprawniających co najmniej do 10% głosów na walnym zgromadzeniu albo zgromadzeniu wspólników. Powiązania tego typu, mogą mieć wpływ na obiektywizm brokera, dlatego klient powinien o nich wiedzieć.

Brokera obciąża także obowiązek podania klientowi obiektywnych informacji o produkcie ubezpieczeniowym umożliwiających podjęcie świadomej decyzji. Przy czym wymagane jest by przekaz owych obiektywnych treści był zindywidualizowany do rodzaju klienta i złożoności produktu. Oprócz tego, przy zawieraniu ubezpieczenia innego niż ubezpieczenie na życie, ubezpieczający musi otrzymać standaryzowany dokument zawierający informacje o produkcie (tzw. IPID – ang. insurance product information document), nazywany także kartą produktu. Sam dokument sporządzany jest przez zakłady ubezpieczeń, gdyż na rodzimym rynku to one prawie zawsze są twórcami produktu. Zadaniem brokera jest tylko jego przekazywanie.

Wynagrodzenie kancelarii brokerskiej 

Niezbędne jest także poinformowanie klienta jakiego rodzaju wynagrodzenie otrzymuje broker w związku z proponowanym zawarciem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej, czy jest honorarium płacone bezpośrednio przez klienta, prowizja uwzględniona, bądź nie, w wysokości składki. Oczywiście dopuszczalne są także inne formy odpłatności. W odniesieniu do honorarium obligatoryjne jest także ujawnienie jego wysokości, a gdy to jest niemożliwe przynajmniej sposobu jego obliczania. Przy ubezpieczeniach z UFK trzeba podać wskaźnik kosztów dystrybucji, na co nie zwraca się jednak uwagi, albowiem tego typu produkty nie są na ogół dystrybuowane przez brokerów.

Od brokerów wymaga się także informowania o możliwości złożenia reklamacji, wniesienia skargi oraz pozasądowego rozwiązywania. Informacja o możliwości złożenia reklamacji powinna określać miejsce i formę złożenia reklamacji, termin rozpatrzenia i sposób powiadomienia o jej rozpatrzeniu. Broker ma prowadzić rejestr skarg i reklamacji, w którym powinny być ewidencjonowane skargi i reklamacje dotyczące wykonywania działalności brokerskiej, niezwiązane z udzielaną ochroną ubezpieczeniową. Te ostatnie broker ma przekazywać Ubezpieczycielom, jeśli posiada do tego stosowne pełnomocnictwo.

Wszelkie przekazywane klientowi informacje powinny być jasne, rzetelne i niewprowadzające w błąd. Ponadto, gdy przekaz ma charakter reklamowy lub marketingowy, to te cechy powinny być wyraźne wskazane.

Tajemnica zawodowa

Niezależnie czy chodzi ubezpieczenie OC członków zarządu (D&O), polisę środowiskową, gwarancję czy inny produkt ubezpieczeniowy wymaga się od brokera zachowanie w tajemnicy informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności brokerskich w zakresie ubezpieczeń. Wykładnia funkcjonalna prowadzi do wniosku, że brokerzy uprawnieni są do ujawniania zakładom ubezpieczeń wyłącznie danych klienta, niezbędnych do zawarcia umowy ubezpieczenia. Ponadto w doktrynie sugeruje się, że ubezpieczający powinien decydować jakie informacje o nim broker może przekazać ubezpieczycielom.
Obowiązek konfidencji nie ustaje po rozwiązaniu stosunku umownego z danym partnerem czy zaprzestanie wykonywania działalności brokerskiej. Próżno szukać jakichkolwiek ograniczeń czasowych w tym zakresie. Oprócz beneficjenta tajemnicy podmiotami uprawnionymi do zwolnienia z obowiązku są niektóre organy państwa np. sąd czy prokurator.

Archiwizacja i sprawozdawczość

Broker ma przechowywać dokumentację dotyczącą wykonywanej działalności brokerskiej przez okres 10 lat od dnia zakończenia współpracy z klientem.

Po zakończeniu roku kalendarzowego broker ubezpieczeniowy zobowiązany jest złożyć sprawdzanie z działalności Komisji Nadzoru Finansowego, obejmujące zalokowane składki, wypłacony kurtaż z podziałem na poszczególne zakłady ubezpieczeń. Celem tej instytucji, jest kontrola niezależności brokera od zakładów ubezpieczeń.

Ze statusu brokera jako niezależnego doradcy wynika cały szereg obowiązków polegających na powstrzymaniu się od wchodzenia brokera w określone relacje. Zakazane jest :
– wykonywanie działalności agencyjnej, a nawet samych czynności agencyjnych
– pozostawanie w stałym stosunku umownym z zakładem ubezpieczeń lub agentem
– członkostwo w organach nadzorczych lub zarządczych wyżej wymienionych
-posiadanie akcji lub udziałów zakładu ubezpieczeń oraz agentów.

Od obowiązków Kancelarii Brokerskiej czy brokera należy odróżnić powinności osób wykonujących czynności brokerskie, chociaż niektóre powinności dotyczą obu rodzajów podmiotów. Przykładem jest tajemnica zawodowa. Natomiast adresatem obowiązku okazywania upoważnienia do wykonywania działalności brokerskiej są osoby fizyczne wykonujące tą działalność

Potrzebujesz porady ? Napisz broker@andiw.pl albo zadzwoń 696487675

broker

broker ubezpieczeniowy

Kance

 

 

 

 

 

 

 

Przeczytaj również :

 

laria brokerska Wrocław